سلام

۲) کسی که عاشق نباشه، همون بهتر که نباشه.

سلام

امروز می خوام یه نیم نگاهی به فیلم سنتوری بندازم

و به طور مختصر این فیلم رو توضیح بدم

خوب اول معرفی بعضی از عوامل فیلم :

کارگردان :

استاد داریوش مهرجویی

بازیگران :

بهرام رادان ، گلشیفته فراهانی ، رویا تیموریان، مسعود رایگان و...

شروع:

سنتوری آخرین ساخته ی استاد سینما داریوش مهرجویی که مانند

"هامون" پر است از فلاش بکها و گذر از گذشته به حال و بالعکس.

خلاصه ی فیلم :

علی سنتوری ( بهرام رادان ) عاشق موسیقی و سنتور و خوانندگی بخاطر

 همین علاقه از طرف خانواده( مذهبی و پولدار ) طرد میشه ...توی مجالس

 سنتور میزنه و میخونه ( صدای محسن چاوشی ) توی یکی از همین برنامه

 ها با هانیه ( گلشیفته فراهانی ) آشنا میشه هانیه ازش میخواد که به اونهم

 سنتور زدن را آموزش بده و علی هم آدرسش رو میده و هانیه میشه شاگرد

 او و خلاصه عشق و بعد هم ازدواج که سبکش هم برای بعضی ها که

عاشق نو آوری و خلاقیت از نوع کارهای خارج از روال عادی و طبیعی هستند

 بد نیست عروس و داماد در حالیکه هر کدام سازی را میزنند در یک چادر

مسافرتی نشسته اند و آخوند میاد توی چادر و همراه با فریادهای از اوج

شادی عروس خانم و هلهله ای که باز هم توسط خود عروس در چادر

برپاست آنها را به عقد یکدیگر در می آورد گلشیفته تا تونسته توی این فیلم

 جیغ و داد کرده اولش از اوج شادی و نشاط و بعد هم از فرط استیصال و در

 ماندگی که البته فاصله اش کوتاه هم بوده نشان از همون عشقهای آتشین

 و پر سرو صدا و تو خالی امروزی !!! .... علی همچنان آهنگ سازی میکنه و

 شعرها رو هم با همفکری زن محبوبش تنظیم میکنه و میخونه.... بعضی از

 صاحبان مجالس مثلا عروسی و پارتی و خلاصه اینجور مراسمها برای اینکه

علی سر حال و قبراق ساعتها براشون بزنه و بخونه و بقول خودشون حال

 کنن از علی با مواد مخدر و قرص و داروهای مخدر و انرژی زا پذیرایی میکنن

 که همین باعث میشه کم کم معتاد و آلوده به این مواد بشه طوری که دیگه

 بدون اونها نتونه کار کنه و این میشه که زندگی صورت زشتش را نشان

 میدهد و ......

یکی از مهمترین عوامل موفقیت و زیبایی این فیلم مربوط به آهنگ های

بسیار زیبای متن فیلم است که توسط محسن چاوشی خوانده میشود.

موزیک ها بسیار زیبا و کاملا مرتبط به موضوع فیلم و سکانس مربوطه

است.

بهترین(زیباترین) سکانس فیلم:

دیالوگ های هانیه با جاوید :

جاوید :

هانیه ، هانیه،کجا میری این موقع شب؟

هانیه:

یه دقیقه من نمیتونم تنها باشم؟

جاوید:

مامانت میگه بهتره من برم بهش یه سر بزن

اون که بدبخت کس و کاری رو نداره.

هانیه :

کی میگه نداره؟

پدر داره ، مادر داره ، برادر داره، اون تمایل کوفتی هست،

فقط اینقدر همه رو تیغ زده که هیشکی چشم دیدنشو نداره.

جاوید :

مامانتو که می شناسی. همش میگه گناه داره،گناه داره

دلش همش برا همه میسوزه.

هانیه:

خوب دله منم می سوزه،

ولی اون دیگه شوهره من نیست.

من دیگه تصمیم خودمو گرفتم،

باهاش هیچ آینده ای ندارم ، هیچ امنیتی ندارم. مگه آدم چقدر زنده

می مونه؟

آخه اینم شد زندگی؟

جاوید :

آروم باش

هانیه:

چه جوری آروم باشم؟

دیگه تحمل هیچی رو ندارم

از همه چی حالم بهم می خوره

از همه چی بدم میاد

از این مملکت ، خشن ، دروغگو ، بی رحم

که همه رو معتاد  بدبخت می کنه.

کی فکرشو می کرد ،

علی سنتوری ، که از اون خانی آباد تا همین شمرون کوفتی

همه عاشقش بودن به این روز بیوفته؟

مجوز همه ی کنسرتاشو لغو کردن

کاستشو نذاشتن بده بیرون،

واسه چندرغاز پول مجبور شد بره خونه هر ننه قمری بزنه

برا اجاره خونه ، این ، اون

که چی؟

یکی پول نداشت ، یکی خواست بش حال بده

یکی تریاک داد ، یکی عرق داد ، کشید ،خورد

آه

علی سنتوری

اینم شده وضع من

 اوج فیلم :

زمانی که پدر علی پس از سال ها با پسرش رو برو میشود

و به ناچار و به اجبار پسر و عاجزانه به او مواد تزریق می کند.

و شاهکاره فیلم به نظر من همین صحنه بود.